تبليغات هنوز هم گرانقيمت است. اين نحوه از تبليغات را پرداخت به ازاي كليك ‌(PPC) مي‌نامند؛ زيرا شركت تبليغ‌شونده به ازاي هر كليك كاربر، پولي را به موتور جست‌وجو پرداخت مي‌كند. هزينه و محل تبليغ به پولي بستگي دارد كه اين شركت‌ها به ازاي هر كلمه مي‌پردازند. از سوي ديگر هر چه شركت‌هاي مشابه بيشتري وارد رقابت تبليغاتي PPC مي‌شوند، هزينه تبليغ لينك‌هايي كه در صدر قرار مي‌گيرند افزايش مي‌يابد: ده دلار و گاه سي دلار به ازاي هر كليك! در حالي كه هر پيوند ممكن است هزاران بار در ماه كليك شود.

وقتي كاف متوجه شد بيش از چهل درصد كليك‌ها تنها از طرف يكي از شركت‌هاي رقيب در نيويورك بوده است، بسيار خشمگين شد؛ زيرا به گفته وي اين كار تنها هزينه تبليغات آن‌ها را بالا ‌برده است. شركت‌ها معمولاً هزينه مشخص و محدودي را براي تبليغات تعيين مي‌كنند و اين بدان معني است كه كليك‌هاي تقلبي شركت تبليغ‌شونده را از صفحه تبليغ خارج مي‌كند، <و هنگامي كه آنجا نباشيم، سهم خود را از بازار از دست مي‌دهيم.

قرباني‌
كاف يكي از قربانيان <كليك‌هاي تقلبي> است؛ يعني قرباني يك اِشكال اجرايي در تبليغات مبتني بر كلمه. به اين صورت كه رقيب مي‌تواند با كليك‌هاي تقلبي هزينه تبليغات شركت را به گونه‌اي بالا ببرد كه حريف به راحتي از ميدان بيرون شود. شكل دوم كليك تقلبي  كه پيچيده‌تر است، نوع دوم تبليغات PPC را نيز تباه مي‌كند: تبليغ موتورهاي جست‌وجو در انواع پايگاه‌هاي وب، از وبلاگ‌هاي شخصي گرفته تا پايگاه وب شركت‌هاي بزرگ.

موتورهاي جست‌وجو محتويات يك پايگاه وب را ذخيره و آگهي‌هاي متناسب با آن را مشخص مي‌كنند. (آشناترين آن‌ها برنامه AdSense گوگل است، كه برچسب ads by goooooogle آن را روي برخي صفحه‌هاي اينترنتي ديده‌ايد. تبليغ در خود گوگل توسط برنامه جداگانه‌اي به نام AdWords صورت مي‌گيرد.) بنابراين، وبلاگ‌نويس‌هايي كه از تجربيات شخصي خود درباره مسافرت هوايي مي‌نويسند و براي ميزباني چنين تبليغاتي انتخاب شده‌اند، ممكن است در صفحات خود پيوندهايي را با JeNetworks بيابند.
 
اگر يكي از بازديدكنندگان آن وبلاگ روي پيوندي كليك كند، موتور جست‌وجو درآمد حاصل  را با آن وبلاگ تقسيم مي‌كند. گرچه اين همكاري تبليغاتي موفقيت زيادي را براي تبليغ‌شوندگان، موتورهاي جست‌وجو و خود پايگاه‌هاي ميزبان به همراه داشته است، انگيزه زيادي را نيز براي تقلب به وجود آورده است. <براي كسب درآمد كافي است راهي براي كليك كردن تبليغاتي بيابي كه توسط گوگل يا ياهو به صفحه وب شما فرستاده شده است.> جوزف هولكمب، مشاور بازاريابي موتورهاي جست‌وجو، با بيان اين مطلب ادامه مي‌دهد: <كليك اول ده دلار، كليك دوم ده دلار، و همينطور تا آخر.>

درآمد
طبق گزارش اداره تبليغات تراكنشي، پرداخت به ازاي كليك بيشترين رشد را در بخش تبليغات دارد. ياهو بنا به گفته ميشل ايگان، مدير بازاريابي موتور جست‌وجوي شركت، 250 ميليون فهرست انفرادي تهيه كرده است. ياهو در بيانيه مالي خود چيزي درباره درآمد PPC خود نمي‌گويد، اما يكي از تحليلگران گلدمن به نام آنتونيو نوتو اعتقاد دارد تبليغات كلمه‌اي نيمي از درآمد 7/3 ميليارد دلاري شركت را در سال 2005 تشكيل مي‌دهد.

سهم شركتي مانند گوگل از PPC از اين هم بيشتر است. طبق كارشناسي نوتو، درآمد گوگل در سال 2005 بالغ بر 1/6 ميليارد دلار بوده است كه در حدود 99 درصد آن از راه تبليغات كلمه‌اي بوده است (56 درصد از راه AdWords و 43 درصد از راه AdSense، طبق گزارش مالي چهار ماهه شركت). اين درآمد، گوگل را سرآمد همه رسانه‌هاي تبليغاتي، اعم از تلويزيون و روزنامه كرده است. تمام اين درآمد از راه همين پيوندهاي كوچك آبي رنگ بوده است؛ چيزي كه تا پنج سال پيش اصلاً بدان اهميت داده نمي‌شد، ولي اكنون به عمده‌ترين منبع بازاريابي بدل شده است؛ مگر آن كه كليك‌هاي تقلبي  آن را نابود كنند.

اگر چنين اتفاقي بيفتد، اثرات آن در همه شبكه ظاهر خواهد شد. موتورهاي جست‌وجو با تقسيم درآمد تبليغاتي با پايگاه‌هايي كه ميزبان تبليغات مي‌شوند، به سرمايه‌گذاران عمده اينترنت روي محتوياتي تبديل شده‌اند كه مردم را به سوي خود مي‌كشانند. برخلاف سرمايه‌گذاران بزرگ كه از سرمايه‌گذاري عمده در اينترنت پشتيباني مي‌كنند، موتورهاي جست‌وجو پيش‌درآمدي را براي طيف وسيعي از اين پايگاه‌ها فراهم كرده‌اند و PPC از نمونه اين منابع درآمدي است. اگر كليك‌هاي تقلبي  شيوع پيدا كند، اين بخش از كسب درآمد اينترنتي از كار خواهد افتاد.

تخمين دقيق آمار كليك‌هاي تقلبي مشكل است، گاه آن را يك از ده و گاه آن را تا يك از دو اعلام مي‌كنند. طبق تخميني كه شركت MarketingExperiments.com از سه تبليغات آزمايشي PPC روي گوگل به عمل آورده‌است،
 5/29 درصد كليك‌ها تقلبي بوده‌اند. اين ميزان فارغ از مقدار فعلي‌ آن رو به افزايش است. داستان گوگل و ياهو و شركت‌هاي بزرگ PPC با خلافكاران به بازي موش و گربه شبيه شده است.
 
هرچه آن‌ها روش‌هاي امنيتي خود را ارتقا مي‌دهند، روش‌هاي كليك تقلبي  با به كارگيري نرم‌افزارهايي كه تشخيص مبدا كليك را سخت مي‌كند، پيچيده‌تر مي‌شود. در حال حاضر شركت‌هاي جست‌وجو و مشتريانشان بر اين باورند كه مشكل تحت كنترل درآمده است. اما برخي ديگر از ناظران مانند هولكمب چنين اعتقادي ندارند و خسارت ميلياردي اين كليك‌ها را براي اين صنعت، مخاطرهآميز قلمداد مي‌كنند.

مخاطره
در ماه اكتبر گذشته، بوريس الپينر مطلب متفاوتي را درباره ترافيك تبليغات PPC ورودي به شركت خود بيان داشت. الپينر به عنوان نايب رئيس بازاريابي RingCentral، كه يك شركت مخابراتي آنلا‌ين است و از ياهو براي توزيع تبليغاتRingCentral روي پايگاه‌هاي وب با محتويات مرتبط استفاده مي‌كند، مسئِول برنامه ضد كليك تقلبي  شركت نيز هست. او با دقت در داده‌هاي گردآوري شده خود دريافت كلمه fax software download كه تا پيش از اين روي آن هيچ‌گاه كليك نشده بود، ناگهان مورد هجوم كليك قرار گرفته است. اين كليك‌ها طي چهار هفته، هزينه‌اي بالغ بر 2500 دلار براي شركت دربر داشته است <كه چنانچه ادامه يابد، مي‌تواند در دراز مدت قابل توجه باشد.>

با توجه به ناگهاني بودن اين حجم از كليك، الپينر بررسي بيشتري به عمل آورد. هنگامي كه يك كاربر وارد يك پايگاه وب مي‌شود، سرويس‌دهنده آن پايگاه به داده‌هايي مانند URLاي كه كاربر از آنجا آمده است و آدرس IP او دقت مي‌كند. كاف، مديرعامل شركت چارتر هوايي، از طريق اين داده‌ها دريافت كه كليك‌هاي تقلبي  كار شركت رقيب بوده است. الپينر در موردي كه خود با آن درگير بود، الگويي تكراري را مشاهده نكرد. خود او مي‌گويد

الپينر موضوع را به ياهو منعكس كرد و بنا به گفته وي، تحليلگران <به سرعت موضوع را دريافتند.> يك يا دو ميزبان از بين آن‌هايي كه محل تبليغات ياهو شده بودند، با استفاده از نرم‌افزاري كه محل كليك‌ها را نامشخص جلوه مي‌داد شروع به توليد كليك‌هاي تقلبي  كرده بودند. او مي‌گويد: متقلبان <به اندازه‌اي باهوش بوده‌اند كه بدانند نبايد يك آگهي را از روي يك پايگاه هزاران بار كليك كرد، بلكه بايد به سراغ هزاران آگهي روي هزاران پايگاه رفت.>

ياهو هزينه را به صورت كامل به الپينر برگشت داد، اما تا آنجا كه الپينر متوجه شد، سعي نكرد خلافكاران را شناسايي كند. ياهو و ديگر شركت‌هاي PPC براي مقابله با كليك‌هاي تقلبي، از نرم‌افزارهاي متناسب استفاده كردند. براي مثال، تحليلگران ياهو نرم‌افزاري نوشتند كه با بررسي سيل كليك‌هاي دريافتي و شناسايي الگوي آن‌ها، كليك‌هاي تقلبي را فيلتر مي‌كرد؛ فارغ از اين كه از مبدا مشتركي صادر شده‌ باشند يا خير.

گوگل و ياهو به خاطر مسائل امنيتي هيچ‌گاه به طور مفصل درباره روش‌هاي خود صحبت نكرده‌اند، اما مي‌توان از روي نوع آگهي‌ها به اطلاعاتي در اين باره دست يافت. هنگامي كه يك همكار تبليغاتي، آگهي را مثلاً از گوگل درخواست مي‌كند، در بخشي از صفحه خود ميزبان صفحه جداگانه و كوچكي مي‌شوند كه داراي URL خاص خود است. بنا به گفته جوزف تيرني، يك بازارياب اينترنتي در فلوريداي مركزي كه خود را يك متقلب كليك پشيمان مي‌نامد، در داخل آن URL رشته‌اي از اطلاعات مانند زمان (به ميلي ثانيه) و آخرين روزآمد صفحه (به ميلي ثانيه) قرار داده مي‌شود تا بتوان با استفاده از آن‌ها رفتار مشترك را مورد بررسي قرار داد.
 
تحليلگران مي‌توانند با استفاده از اين اطلاعات و اطلاعات ديگري كه توسط سرويس‌دهنده‌ فراهم مي‌شود، رفتار مشتريان را در زمان‌هاي مختلف با يكديگر مقايسه كنند. اليزا لِوي مي‌گويد: <اگر شخصي از يك آدرس IP، چهاربار در ثانيه روي يك آگهي كليك كند، بايد متوجه شد كه سه بار آن بيهوده است. البته بعيد است گوگل به اين مطلب توجه نكرده باشد.>

خود شركت اين مطلب را تأييد نمي‌كند. Shuman Ghosemajumder، مدير استراتژي محصولات تجاري گوگل مي‌گويد: <ما درباره روش‌هاي خود گفت‌وگو نمي‌كنيم.> نه گوگل درباره متعارف بودن كليك‌هاي تقلبي حرفي مي‌زند و نه محققاني كه در اين زمينه كار مي‌كنند. Ghosemajumder مي‌گويد: <ما از ابتدا دريافته‌ بوديم كه كليك‌هاي تقلبي مسئله‌اي جدي است. از اين رو هميشه براي مقابله با آن‌ها از روش‌هاي مؤثري بهره گرفته‌ايم.> از نظر او بايد شركت‌هاي PPC را نه از نظر ممانعت از اين نوع كليك‌ها، بلكه از نظر موفق‌بودن تبليغاتشان مورد قضاوت قرار داد.
 
براساس اين استاندارد، گوگل در حال حاضر شركت موفقي است. Ash Nallawalla، مشاور تبليغاتي سابق موتورهاي جست‌وجو در ملبورن استراليا مي‌گويد: گوگل در تشخيص چندكليكي از يك رايانه بسيار موفق است. من علاقمند نيستم گوگل را از اين نظر آزمايش كنم؛ حتي يك بار!> (البته برخي ديگر، چنين حرفي را درباره ياهو مي‌زنند).

قانوني وجود دارد كه شركت‌ها را به خاطر كليك‌هاي تقلبي ملزم به كاهش قيمت آگهي‌ها مي‌كند. بنا به گفته جيمز باتلر، گوگل اين قانون را ناديده گرفته است. باتلر مدير IT شركتي در ايالا‌ت متحده است كه بيش از شصت‌درصد مشتريان خود را از طريق اينترنت جذب مي‌كند. <اگر ما پانصد مشترك از طريق آگهي به دست آوريم، آن‌ها صورتحساب را براي 320 نفر صادر مي‌كنند.>

اعتماد
تابستان گذشته، ناتان مك كلوي، رئيس شركت چارتر ‌Auction.com در كويني ماساچوست، سروري قديمي را در شركت يافت كه حاوي ركوردهاي قديمي مشتريان از سال 2002 بود. بسياري از آن‌ها را مشترياني تشكيل مي‌دادند كه از طريق گوگل يا ياهو جذب شده بودند. نكته جالبي كه او در بررسي آن‌ها يافت  اين بود كه تعداد زيادي از آن‌ها از دانمارك ثبت شده بودند؛ جايي كه سرويس‌دهي شركت تقريباً صفر است. اما هنگامي كه مك كيلي از آن دو شركت درباره مبدا كليك‌هايي كه براي آن‌ها پول پرداخت كرده بود پرسيد، پاسخي دريافت نكرد.
 
آن‌ها تنها تعداد كليك‌ها را اعلام كردند. او كه از پاسخ آن‌ها اقناع نشده بود، با توسل به وكيل خود درخواست عودت پول‌هاي پرداختي را كرد. او مي‌گويد <من مطمئنم طي اين چند سال ميليون‌ها دلار بابت كليك‌هاي تقلبي پرداخته‌ام.> طبق اظهارات مك كيلي، اين دو شركت هم از بازگرداندن هزينه وي سر باز زده‌اند و هم از دادن اطلاعات بيشتر در اين زمينه. گوگل پاسخ خاصي را در اين زمينه نداده است و ياهو گفته كه دستور پيگيري موضوع را صادر خواهد كرد.

تقلب
شركت‌هاي PPC براي حفظ اعتماد مشتريان بايد شفاف‌تر عمل كنند؛ زيرا كليك‌هاي تقلبي  روز به روز بيشتر  و پيچيده‌تر مي‌شوند. يك شركت هندي در پاسخ به نياز به اين‌گونه كليك‌ها، عده‌اي را به طور مخفيانه در جايي جمع كرده بود و از آن‌ها مي‌خواست مدام روي آگهي‌ها كليك كنند (ظاهراً با افشاي اين موضوع در سال 2004 توسط Times of India تعداد اينگونه مراكز كمتر شده است). برخي ديگر از شركت‌ها به روش تقلب احساسي رو آورده‌اند.

به اين صورت كه با استخدام افرادي مدام صفحه موتور جست‌وجو را باز مي‌كنند تا بدون كليك كردن روي آن، آگهي را حذف كنند. (گوگل و ياهو آگهي‌هاي بي‌طرفدار را حذف مي‌كنند). برنامه‌نويسي به نام ميشل برادلي، متهم به نوشتن برنامه‌اي شد كه مبدا كليك‌ها را اشتباه جلوه مي‌داد.

سرويس امنيتي او را دستگير كرد و متهم‌شد كه با تهديد گوگل به انتشار نرم‌افزار خود در اينترنت، از آن‌ها صدهزار دلا‌ر پول درخواست كرده است. البته اين كار مانع انتشار چنين نرم‌افزارهايي در اينترنت نشده است و هم اكنون مي‌توان آن‌ها را از اينترنت دانلود نمود.

برخي ديگر از شركت‌هاي scammer، سيستم‌هاي همكار خود را با استفاده از بلاگ‌هاي ساختگي (بلاگ‌هاي اسپم يا splogها) ايجاد مي‌كنند.

اين محتواهاي تقلبي با كپي خودكار مطالب از ديگر پايگاه‌هاي وب، تركيب كلمه‌هاي اساسي و در نهايت امضاي آن‌ها به عنوان همكاران گوگل و ياهو مي‌سازند. اين پايگاه‌ها با استفاده از نرم‌افزارهايي كه آن‌ها را به وبلاگ‌هاي شناخته شده واقعي پيوند مي‌دهد، موتورهاي جست‌وجوگر را وادار مي‌كنند آن‌ها را در بالاي فهرست نتايج خود قرار دهند و به اين ترتيب با ايجاد ترافيك، روي آگهي‌ها كليك مي‌كنند.

وقتي جست‌وجوگران بي‌خبر اينترنت از اين splogها بازديد مي‌كنند، در تلاشي بيهوده براي دست‌يافتن به متن مورد نظر ناخواسته پيوندهاي تبليغي را كليك مي‌كنند. امروزه هزاران splog وجود دارند كه فضاي بلاگ‌ها و موتورهاي جست‌وجويي كه آن‌ها را فهرست مي‌كنند، تهديد مي‌كنند. Splogها سود زيادي براي ايجادكنندگانش دارند و از اين رو انگيزه بسياري ايجاد مي‌كنند. طبق نظر RSS to Blog، كه يك شركت فروش نرم‌افزارهاي توليد بلاگ خودكار در بروكلين است، splogerها مي‌توانند بدون هيچ زحمتي و تنها از طريق PPC ماهانه ده‌ها هزار دلار درآمد كسب كنند.

زامبي‌
احتمالاً يكي از نگران‌كننده‌ترين تهديدها، شبكه‌هاي زامبي است: شبكه‌اي متشكل از تعدادي ماشين متصل به يكديگر كه توسط يك نرم‌افزار خرابكار كنترل مي‌شوند. اين كامپيوترها بدون اطلاعِ دارنده ماشين به صورت پيوسته اسپم، كرم و ويروس منتشر مي‌كنند، سرويس‌ها را از كار مي‌اندازند و در فعاليت‌هاي ضداجتماعي مشاركت مي‌كنند. تعداد اين شبكه‌ها بسيار زياد است. ماه اكتبر گذشته، پليس هلند سه مرد را دستگير كرد كه به صورت غيرمجاز 5/1 ميليون رايانه را كنترل مي‌كردند. بنا به گفته تيرني اين شبكه‌ها در ماه‌هاي اخير به صورت مؤثري به كليك‌هاي تقلبي روي آورده‌اند. خود او سابقاً يكي از اين افراد بوده است. ماشين‌هايي كه تحت كنترل اين شبكه‌ها به ربات تبديل شده‌اند، در سرتاسر دنيا پراكنده شده‌اند و در بازه‌هاي زماني نامشخص كليك‌هايي مي‌كنند كه تشخيص تقلبي بودن آن‌ها بسيار مشكل است.

كليك كردن تقلبي به روش زامبي در حال گسترش است، اما تا زماني كه اهداف آن‌ها منحصر به شركت‌هاي تبليغ شده باشد مي‌توان خطر ناشي از آن‌ها را محدود دانست. لوي از سيمانتك مي‌گويد: شركت‌هاي PPC مي‌توانند به قربانيان چنين كليك‌هايي سرويس ماهيانه رايگاني را ارائه دهند و آن را به حساب هزينه‌هاي تجاري بگذارند كه گاه از پرداخت آن‌ها گريزي نيست. اما اگر كسي تصميم بگيرد به كل سيستم PPC حمله‌ور شود، موضوع فرق مي‌كند و بايد دايره تأثيرات آن را بسيار فراتر دانست. لوي مي‌گويد: <نوشتن كرمي كه در شبكه به راه بيفتد و روي هر آگهي تبليغاتي كليك كند، چندان دشوار نيست. اگر تعداد زيادي از چنين كرم‌هايي در شبكه به راه بيفتند و ميليون‌ها و بلكه ميليارد كليك توليد كنند، ديگر راه مقابله به مثلي با آن وجود نخواهد داشت.>

آيا واقعاً مي‌توان چنين خطري را محتمل دانست؟ باتلر، از ‌chase law،‌ مي‌گويد: <اي كاش برخي اين‌قدر بي‌مسئوليت نباشند. اما از آنجا كه برخي واقعاً روحيه مثبتي ندارند، نبايد چنين خطري را ناديده گرفت. بعضي ارتكاب خلاف را صرفاً به خاطر خلاف بودنش دوست دارند.>

تجارت‌
كلمه <كليك تقلبي> را در يكي از موتورهاي جست‌وجو تايپ كنيد تا بيش از سي ميليون پايگاه وب و تبليغ شركت‌هاي مختلف را كه براي كمك به قربانيان كليك‌هاي تقلبي آمادگي دارند بيابيد. در سمت راست صفحه پيوندهايي با پايگاه‌هايي مربوط به شركت‌هاي خاصي وجود دارد. اين شركت‌ها با دامن زدن به ترس مشتريان درباره آلوده شدن كل سيستم به كليك‌هاي تقلبي نظر آن‌ها را به سوي خود جلب مي‌كنند؛ آن هم با روش تبليغات مبتني بر كلمه در ياهو و گوگل. در آخرين جست‌وجوي ما با استفاده از موتور گوگل در اين باره، سي شركت به عنوان نتيجه نشان داده شد (نام شركت Click Defense با عملكردش همخواني داشت. آن‌ها در ماه ژوئن درخواستي را به گوگل دادند كه طي آن ادعا شده بود كلمه تبليغي به دام كليك تقلبي افتاده است).

بسياري از اين شركت‌ها تنها به شركت‌هاي تبليغ شونده كمك مي‌كنند تا وظيفه سنگين بررسي لاگ‌هاي داخلي منبع خلاف را به ديگري واگذار كنند. از شركت‌هايي كه علاوه بر اين كار، وظيفه سنگين‌تري را نيز انجام مي‌دهد،Visitlab در سانتا‌كروز كاليفرنياست. بنا به گفته مديرعامل شركت ويكاس كديا، كليك‌هاي ورودي مشتركان Visitlab  از طريق نرم‌افزاري ويژه هريك، تحت نظر قرار مي‌گيرد. اين نرم‌افزار كه هم اكنون از نسخه بتاي آن استفاده مي‌شود، از بلوك‌هايي تشكيل شده است كه به دنبال شناسايي رفتارهاي مشكوك مي‌باشند. مثلاً استفاده از پروكسي يا كليك از ناحيه‌اي كه تحت پوشش آن سرويس قرار ندارد. كديا معتقد است با بررسي پيوسته رفتار كليك‌ها و تنظيم پيوسته نرم‌افزار مي‌توان موفق به شناسايي حتي يك كليك تقلبي نيز شد. او مي‌گويد: <گوگل مي‌تواند همه اين كارها را انجام دهد. اما معلوم نيست همه به آن‌ها اعتماد كنند. ما شركت ثالث هستيم و نفعي از كليك‌هاي تقلبي  نمي‌بريم.>

راهكار
بيل گراس، مردي كه PPC را در اواخر دهه نود و پس از به دست گرفتن مديريت شركت تازه تأسيس Idealab ابداع نمود، استدلال مي‌كند كه به ‌رغم تلاش‌هاي هوشمندانه زيادي كه براي مقابله به كليك‌هاي تقلبي صورت گرفته، اين كليك‌ها به صورت جدي بر تبليغات PP سايه افكنده است. او اعتقاد دارد اين امر در نهايت به تغيير مدل تبليغات از پرداخت به ازاي كليك، به پرداخت به ازاي عمل (مانند پرداخت به ازاي تبادل مالي يا پرداخت به ازاي تملك) تغيير خواهد كرد. نام آن هرچه باشد، تبليغ كنندگان زماني به پول حاصل از تبليغ خود مي‌رسند كه كليك، منجر به رفتار خاصي مانند خريد يا ثبت نام در پايگاه منجر شود. گراس در اواخر سال 2004 موتور جست‌وجوي CPA را به نامSnap.com راه‌اندازي كرد.
 
هنگامي كه مشتريان بليت پرواز را جست‌وجو مي‌كنند، تبليغات مربوط به آن نمايش داده مي‌شود. شركت‌هايي كه در Snap تبليغ مي‌شوند، زماني پول پرداخت مي‌كنند كه مشتري از آن‌ها بليت خريداري كند. در اين صورت خلا‌فكارها حتي با استفاده از شبكه‌هايي مانند زامبي نيز نمي‌توانند كاري از پيش ببرند؛ زيرا ديگر پرداخت تنها به ازاي كليك نيست و بايد عملي مانند خريد صورت گيرد. اين نرم‌افزار نيز دوران آزمايشي خود را مي‌گذراند و بنا به آمارهاي رسمي، 2300 آگهي به روش CPA در آن ثبت شده است. البته اين ميزان به زحمت به دو درصد تبليغات گوگل يا ياهو مي‌رسد.

ايگان مي‌گويد: ياهو به دنبال روش پرداخت به ازاي عمل نيست؛ زيرا اين روش مستلزم در اختيار گذاشتن برخي داده‌هاي اساسي به شركت‌ها است. او مي‌گويد: <ما از آن‌ها خواهيم خواست ميزان فروش خود را به ما اعلام كنند. اگر ما براي رقباي آن‌ها نيز تبليغ كرده باشيم، از ميزان فروش آن‌ها نيز مطلع خواهيم بود. اين‌ها اطلاعاتي نيست كه شركت‌ها علاقمند به در اختيار گذاشتن آن‌ها به شركت ثالثي باشند.> او مي‌گويد: <بعيد مي‌دانم در آينده نزديك PPC از دور خارج شود، از اين رو ما با اسپم‌هاي كليكي (لغت مورد علاقه ياهو براي كليك‌هاي تقلبي) بسيار جدي برخورد مي‌كنيم.>

مبارزه‌
پاسخ احتمالي به نگراني درباره امنيت ممكن است در گوگل والت داده شده باشد. البته تاكنون چيزي از اين طرح تازه مطرح نشده است، اما ظاهراً از همان مدل خريدي تبعيت مي‌كند كه يك جست‌وجوگر اينترنتي پس از كليك روي يك آگهي گوگل طي مي‌كند. گوگل مي‌تواند اين فرايند را تا زمان پرداخت پول خريد به شركت، بدون اطلاع از قيمت و ديگر اطلاعات حساس، پي بگيرد. گوگل والت نيز مانند برنامه پرداخت به ازاي عمل گراس نسبت به كليك‌هاي تقلبي  فاقد حساسيت است و عملكرد شبكه‌هايي مانند زامبي را بي‌تأثير مي‌كند.

كسي فكر نمي‌كند با همه اين اقدامات بتوان جلوي كليك‌هاي تقلبي را گرفت. تبليغات كلمه اساسي (خصوصاً روي همكاران تبليغاتي) همچنان رشد خواهد كرد و آن را به هدف بالاتري براي خلافكاران بدل خواهد نمود. از سوي ديگر، PPC در برابر حملات آسيب پذيري بيشتري پيدا خواهد نمود؛ حملاتي  كه براي آسيب‌رساني به كل سيستم و نه يك شركت خاص طراحي شده‌اند.

 از اين رو فراهم‌كنندگان PPC در برابر انتشاردهندگان اسپم، scam و jammهاي شبكه توان خود را از دست خواهند داد. جان اسليد، مسئِول مراقبت از كليك ياهو، مي‌گويد: <اگر پنج سال پيش درباره كليك‌هاي تقلبي  با من صحبت مي‌كرديد، شما را ديوانه خطاب مي‌كردم. اما اكنون اين موضوع تمام وقت مرا به خود اختصاص داده است.>

تنظيمات اوليه‌
براي كسب و كارهاي كوچك، تنظيمات و راه‌اندازي ايميل و مديريت وب‌سايت چه از طريق Google Apps for your domain و چه از طريق office live basics يكي از ترسناك‌ترين كارها است. به طور كلي اين ابزارهاي رايگان براي سازمان‌هايي كه كارمند IT ندارند و مردم عادي طراحي شده‌اند،‌كساني كه انتقال و ثبت دامين، راه‌اندازي سرورDNS و... براي آن‌ها كار مشكلي است.

اما كدام بهتر است؟ طبيعتاً آن‌كه بر پايه نيازهاي شما قرار دارد. اگر در حال حاضر داراي يك domain هستيد، گوگل دست‌هاي برنده خود را پايين مي‌آورد، ولي جهت‌دهي و پيشنهادات خود را ارائه مي‌دهد. اما اگر در حال راه‌اندازي يك دامين هستيد، office live basics بهترين انتخاب است؛ زيرا دامين را به صورت رايگان ارائه مي‌دهد، ولي گوگل ابزاري براي ثبت دامين ندارد.

راه‌اندازي اوليه گوگل
انتقال ايميل و اطلاعات وب‌سرور از سرويس موجود به گوگل كار راحتي نيست، ولي گوگل يك كار قابل ستايش براي كمك به شما جهت انتقال پيام‌ها انجام مي‌دهد. براي ارسال و دريافت ايميل با گوگل، نياز داريد تغييراتي را در ركوردهاي Mail Exchange) MX) بدهيد تا كنترل ‌كنند چگونه نامه دريافتي در دامين شما مسيردهي شوند.

شما بايد اين تغييرات را به شركت ثبت‌كننده ركوردهاي DNS خود اطلا‌ع دهيد (به عنوان مثال، Network Solution  يا Godaddy). به صورت مشابه، براي اين‌كه قادر باشيد صفحات وب را ايجاد و در گوگل ميزباني كنيد، بايد تغييرات را با ثبت‌كننده CNAME Record انجام دهيد. انتظار كمك از شركت ثبت‌كننده نداشته باشيد. زماني‌كه مي‌خواهيد يك دامين ثبت كنيد، از شما پول مي‌گيرند و معمولاً بعد از آن‌ شما را به حال خود رها مي‌كنند. اما راه‌اندازي صفحات گوگل براي انتقال ركوردهاي MX و CNAME ساده است. آن‌ها جزئيات را با مراحل ساده‌اي كه بايد دنبال كنيد ارائه مي‌كنند تا دقيقاً بدانيد كه چگونه تغييرات را ايجاد نماييد. علاوه بر دستورات كلي، مي‌توانيد دستورات خاص براي هفت شركت ثبت بزرگ كه شامل Godaddy ،Network solution، ياهو و ... را نيز پيدا كنيد.

چيزي‌كه مي‌توانست ترسناك و نااميدكننده باشد، به شدت ساده شده است. فقط يك اشكال وجود دارد؛ و آن اين‌كه شما از طريق گوگل نمي‌توانيد يك دامين جديد ثبت كنيد. اگر مي‌خواهيد يك دامين جديد بگيريد، ابتدا بايد آن را توسط يك شركت ثبت‌كننده ثبت نماييد و سپس قدم‌هاي بعدي براي راه‌اندازي از طريق گوگل را برداريد.

راه‌اندازي Windows Live 
اگر هنوز يك دامين نداريد، office live يك راه استثنايي ساده را براي ثبت و استفاده در يك گام، ارائه مي‌كند. حتي بهتر، لازم نيست پولي بابت آن پرداخت كنيد، برخلاف زماني‌كه شما با يك شركت ثبت بين‌المللي كار ثبت را انجام مي‌دهيد، با office live اين كار رايگان انجام مي‌شود. اگر حساب خود را در office live لغو كنيد، مي‌توانيد داميني داشته باشيد كه از طريق Melbourne IT ثبت شده است. اما بعد از آن شما بايد هزينه ساليانه براي نام دامين خود را بپردازيد. گرفتن يك دامين بسيار ساده است. براي جستجوي نام داميني كه هنوز گرفته نشده‌است از office liveاستفاد (به صورت رسمي حساب عبور ويندوز خوانده مي‌شود).
 
بعد اطلاعات پايه را پر كنيد؛ مثل اسم، آدرس و امثال اين‌ها و كار تمام شده است. در عرض كمتر از پنج دقيقه شما يك دامين رايگان خواهيد داشت.

تنها قسمت عجيب اين پروسه اين است كه شما بايد اطلاعاتي درباره شماره كارت اعتباري خود را وارد كنيد. در غير اين‌صورت كار شما انجام نخواهد شد.

گوگل به منظور كمك به شما در راه‌اندازي ايميل و خدمات ميزباني وب اطلا‌عات مهم و اوليه را ارائه مي‌كند.

چگونگي استفاده از دامين موجود
در اينجا مسائل كمي پيچيده مي‌شود و مجبور خواهيد شد تمام دامين خود را به شركت ثبت‌كننده office live  منتقل كنيد (در گوگل دامين خود را با همان ثبت‌كننده نگه مي‌داريد و فقط ركوردهاي موجود را تغيير مي‌دهيد).

از لحاظ تئوري انتقال يك دامين بايد كار راحتي باشد. در صفحه‌اي كه شما براي موجود بودن يك دامين جست‌وجو مي‌كنيد، يك دكمه با عنوان وجود دارد كه ادعا مي‌كند اين پروسه را به صورت خودكار انجام مي‌دهد. اما ثبت‌كننده‌هاي نام دامنه دوست ندارند كارشان را از دست بدهند.

office live روشي بسيار ساده را براي ثبت دامين و فعال‌كردن آن فراهم كرده‌است.

بنابراين وقتي روي اين دكمه كليك مي‌كنيد، نكته عجيبي كه با آن برخورد مي‌كنيد اين است كه ركوردهاي شما توسط شركت ثبت‌كننده قفل شده است و شما مجبوريد خودتان قفل آن‌ها را باز كنيد.
 
Windows Live در اين زمينه نمي‌تواند كاري برايتان انجام دهد. در اين‌جا فقط مي‌توان دو كلمه گفت: موفق‌باشيد. در صورتي‌كه قفل ركوردها باز بود، انتقال دامين بسيار ساده مي‌شد؛ فقط كافي بود كه مراحل را دنبال كنيد. اين كار بسيار سريع و ساده انجام مي‌شود.

ايجاد Home Page 
هر دو سرويس‌ ابزارهاي ايجاد صفحه خانگي (Home Page) را به صورت خودكار ارائه مي‌كنند   از اين رو، حتي به دانستن يك تكه كد HTML براي ساخت صفحات وب و كل سايت نيز نياز نداريد. اما ابزارهاي ساخت وب‌سايت مايكروسافت بسيار بدتر از ابزارهاي گوگل است.

اگر يك سايت محكم و قابل ارائه براي شما مهم است، ولي نمي‌خواهيد به يك برنامه‌نويس يا طراح پول بدهيد، در اين صورت سرويس مايكروسافت را انتخاب كنيد. البته اين مسئله به اين معني نيست كه ابزارهاي ساخت صفحات وب گوگل مشكل دارد، بلكه استفاده از آن‌ها نيز ساده و ابتدايي است. با اشاره و كليك روي ابزارها به شما اجازه داده مي‌شود يك صفحه را در عرض يك دقيقه ايجاد كنيد. اين‌ها خيلي شبيه ديگر ابزارهاي ساخت صفحات وب است كه تا به حال ديده‌ايد؛ دكمه‌هايي براي قالب‌دهي متن، ايجاد لينك اضافه كردن عكس و ... .

ابزار ساخت صفحات وب گوگل ساده و ابتدايي است.

همچنين چند خروجي و قالب‌بندي صفحه وجود دارد كه مي‌توانيد از ميان آن‌ها انتخاب كنيد. اگر ترجيح مي‌دهيد ازHTML به جاي ابزارها استفاده كنيد، روي Edit HTML كليك كنيد. بدين شكل مي‌توانيد يك HTML خام را ويرايش كنيد. انتشار سايت هم ساده است. فقط كافي است روي دكمه Publish كليك كنيد.

هيچ انتظار حرفه‌اي و پيچيده از ابزارها نداشته باشيد؛ زيرا حتي نمي‌توانيد از آن‌ها براي ايجاد يك لينك گرافيكي استفاده كنيد.

براي اين كار بايد خودتان HTML را ويرايش كنيد. به علاوه، اين ابزار به‌منظور ساخت يك صفحه تك است، نه ساخت كل يك سايت. از اين گذشته ابزارهاي مديريت سايت هم وجود ندارد.

به طور كلي اين ابزارها براي ايجاد يك استخوان‌بندي ساده به كار مي‌روند و نمي‌توان كارهاي حرفه‌اي را با آن‌ها انجام داد.

office live ابزارهاي ساخت صفحات حرفه‌اي‌تري را ارائه مي‌دهد. در حقيقت آن‌ها مجموعه‌اي از ابزارهاي ساخت و مديريت صفحات وب حرفه‌اي هستند كه در جاي ديگر آن‌ها را پيدا نخواهيد كرد.

ابزارهاي ساخت صفحات وب در office live Basics يكي از بهترين ابزارهاي تحت وب در اين زمينه محسوب مي‌شوند.

با ايجاد الگويي كه خودتان آن را سفارشي مي‌كنيد، ساخت سايت را آغاز مي‌كنيد كه شامل پويش، سرصفحه، پاصفحه، فونت‌ها و پس‌زمينه، مي‌باشد.

طراحي‌ها به صورت حرفه‌اي و البته نسبت به گوگل ساده‌تر و كمتر كارتوني هستند. اين ابزار فقط يك صفحه را براي ساخت سايت در نظر نمي‌گيرد.

عمليات ساخت، با چهار صفحه‌اي كه از قبل آماده شده، شامل Home Page، درباره ما، ارتباط با ما و يك نقشه سايت، شروع مي‌شود. صفحات جديد كه طراحي خاص خود را دارند، مي‌توانند به سادگي ساخته شوند و طراحي و پس‌زمينه جديد مي‌تواند تنها با چند كليك به كل سايت تعميم داده شود.

ابزارهاي مديريت سايت عالي هستند و شامل گالري عكس هم مي‌شود كه تمام عكس‌هاي آپلود شده و آماده كار را نشان مي‌دهد. حتي يك ابزار گزارش سايت هم وجود دارد كه به صورت بصري ترافيك را نشان مي‌دهد. همچنين درصورتي‌كه بنا به دلايلي سايت جديد خراب شود امكان برگرداندن سايت به نسخه قديمي‌تر وجود دارد.

البته چيزهاي زياد ديگري هم وجود دارد كه در اين مقاله نمي‌توان به همه آن‌ها پرداخت. اما آن‌چه در مجموع بايد گفت اين است كه اين سايت ابزارهايي دارد كه به طور غيرمنتظره براي ايجاد صفحات قدرتمند و حرفه‌اي هستند و جالب اين‌كه رايگانند. 

دسترسي به حساب ايميل office live گيج‌كننده است. به علا‌وه راه مشخصي براي مديريت سايت هنگام دسترسي به Mail وجود ندارد.

سرويس ايميل 
چيزي براي غافلگير شدن وجود ندارد. وقتي موضوع ايميل پيش مي‌آيد، گوگل، office live را شكست مي‌دهد؛ زيرا گوگل از gmail براي ايميل استفاده مي‌كند. درصورتي‌كه office live از windows live mail استفاده مي‌كند.
 

حال اين پرسش مطرح مي‌شود كه با توجه به جزئياتي كه ما در آن وارد شديم، آيا هنوز گوگل قهرمان اين نبرد است؟


جي‌ميل بسيار برتر از windows live mail است؛ چراكه جي‌ميل مكالمه چندنفره و راه‌هايي بسيار عالي براي سازماندهي ارائه مي‌كند كه شامل فيلترها و قوانين قدرتمند مي‌شود و به شما اجازه مي‌دهد از ايميل به صورتWeb Based يا Pop based Mail يا تركيبي از هر دو استفاده كنيد.

در مقايسه، live mail چندان خوب سازماندهي نشده است. بسياري از بخش‌هاي مفيد در آن ديده نمي‌شود و دسترسي Pop3 را هم ارائه نمي‌كند. به علاوه، office live به شما فقط پنج حساب، براي سازمانتان مي‌دهد. در حالي‌كه گوگل، 25 حساب ارائه مي‌كند.

ايجاد يك رويداد گروهي در تقويم گوگل ساده است. صفحه‌اي را كه در شكل مي‌بينيد پر كنيد تا يادآوري رويداد براي همه اعضاي موجود در ليست فرستاده شود.

تقويم‌
تقويم گوگل آسان و قابل فهم است. براي ايجاد يك رويداد، كافي است روي تاريخ و زمان كليك كنيد و يك فرم ساده را پر نماييد. همين!

اگر اين رويداد، دعوت ديگران است، شما فقط بايد آدرس ايميل آن‌ها را اضافه كنيد، دعوتنامه به صورت خودكار توسط icalendar به فرمت (.ics) ارسال مي‌شود. وقتي يك نفر دعوتنامه را قبول مي‌كند، پذيرش درخواست آن‌ها به صورت خودكار در تقويم قرار مي‌گيرد.
 
به علاوه، اگر آن‌ها از تقويم گوگل استفاده نمي‌كنند و در عوض از برنامه‌هاي تقويم ديگر يا از يك وب‌سايت استفاده مي‌كنند كه با فرمت icalendar سازگار است، دعوتنامه در تقويم آن‌ها، زماني‌كه فايل ics را باز مي‌كنند، نشان داده مي‌شود.


Outlook ،Notes ،ical شركت اپل و ديگر تقويم‌ها و سايت‌هاي داراي تقويم با فرمتicalendar با درجات مختلف سازگار هستند. بنابراين در آوت‌لوك، به عنوان مثال، رويدادها خودشان بروز نمي‌شوند و فايل جديد لازم است تا هر بار باز شود.

گوگل صفحه مديريت كلي ساده‌اي دارد.

زماني‌كه براي ملاقات با افراد در خارج از سازمان خود برنامه‌ريزي مي‌كنيد،icalendar گوگل بسيار مفيد است. به طوري مي‌توانيد يك درخواست ملاقات درست كنيد و آن را با فرمت ics همان‌طور كه براي افراد داخل سازمان مي‌فرستيد به افراد بيروني هم بفرستيد.
 
افراد داخل سازمان اين درخواست را در تقويم گوگل خود مشاهده خواهند كرد و افراد بيرون از سازمان هم آن را در برنامه سازگار با تقويم گوگل خواهند ديد. اگر تقويم گيرنده با icalendar سازگار نباشد، آن‌ها درخواست را به صورت يك ايميل ساده خواهند ديد.

برنامه‌ريزي گروهي خودكار و ساده گوگل براي سازمان‌هاي كوچك بسيار مناسب است. اين برنامه تمام نيازهاي آن‌ها را پوشش مي‌دهد و باعث حذف هزينه خريد تقويمي كه تحت شبكه كار كند، مي‌شود.

البته تقويم گوگل يك اشكال دارد. بدون هيچگونه توضيح، اين برنامه با 7Internet Explorer كار نمي‌كند. البته اين مرورگر هنوز در نسخه بتا قرار دارد، بنابراين شايد تا زماني‌كه نسخه نهايي آماده شود اين مشكل هم حل شود اما در حال حاضر شما بايد از فايرفاكس يا از نسخه قديمي‌تر IE استفاده كنيد.

 office live تقويمي را ارائه نمي‌دهد. اگر به دنبال آن هستيد، بايد يك نسخه از سرويس‌هاي پولي مايكروسافت را خريداري كنيد.

يكپارچگي كلي
هر دو سرويس براي سازمان‌هايي طراحي شده‌اند كه فاقد متصدي IT براي نگهداري ايميل و وب‌سرورها هستند و بنابراين ابزارهايي كه براي مديريت ايميل، دسترسي به وب و كل حساب‌ها در يك‌جا جمع شده باشند، مهم هستند. از اين نظر office live يك نقطه ضعف اساسي دارد. در حقيقت، به نظر مي‌رسد كه Windows Live  مجموعه‌اي از سرويس‌هاي نامرتبط با يكديگر است. مديريت سايت و حساب شما ديوانه‌كننده و سرگيجه‌آور است و براي مدت طولاني باعث اشتباه در كار مي‌شود و در نهايت شايد راه خود را به‌طور تصادفي پيدا كنيد.

شما به windows live ID (بيشتر Microsoft passport) به منظور گرفتن يك اكانت نياز داريد واين، يعني شما  قبلاً بايد يك حساب در hotmail يا windows live mail داشته باشيد.

اما بدون هيچ‌گونه توضيحي، بعد از اين‌كه شما يك حساب جديد در office live ايجاد مي‌كنيد، و روي Inbox كليك مي‌كنيد، قادر نخواهيد بود به office live email جديد خود دسترسي پيدا كنيد. به جاي آن شما به حساب اصليhotmail يا windows live email خود فرستاده مي‌شويد. اين‌ها به اندازه كافي آزاردهنده هستند، اما بدتر از آن هنگامي كه شما به حساب ايميل قديمي خود مي‌رويد، تمام ابزارهاي مديريت سايت شما ناپديد مي‌شود؛ چرا كه كليك روي Inbox، شما را از حساب جديد office live خارج مي‌كند. پس چگونه از حساب جديد office live مي‌توان استفاده كرد؟ از حسابي كه براي ايجاد آن حساب استفاده كرده‌ايد، log out كنيد و سپس با نام كاربري و اسم رمزoffice live دوباره login كنيد. اين كار به قدر كافي گيج‌كننده است.

حالا اگر بخواهيد حساب office live خود را مديريت كنيد، بايد چه كاري انجام دهيد؟ مثلاً بخواهيد يك كاربر ايميل جديد اضافه كنيد؟ نمي‌توانيد؛ چرا كه حساب office liveاي كه شما در حال استفاده هستيد، حسابي نيست كه براي درست كردن office live استفاده كرده‌ايد. در واقع حساب ايميل اصليتان نيست. بنابراين بايد log out كنيد و دوباره با حساب اصليتان login كنيد و يك كاربر جديد اضافه كنيد. آيا حالا مي‌خواهيد ايميل خود را چك كنيد؟ درست حدس زديد، شما بايد از حساب Hotmail خود Log out نماييد و با حساب windows live خود Login كنيد! 

مي‌توان اين مسائل را ادامه داد ولي شما نكته را گرفته‌ايد. بعضي كارهاي ساده باعث سرگيجه آدم مي‌شود. از طرف ديگر گوگل، از روش قديمي و ساده و بدون حاشيه اضافي استفاده مي‌كند. وقتي در حال چك كردن ايميل خود هستيد، به عنوان مثال، با كليك روي manage this domain به صفحه كلي مديريت فرستاده خواهيد شد كه لينك‌هايي براي مديريت و ايجاد حساب‌هاي كاربران، مديريت و ويرايش صفحات وب‌سايت، تغيير تنظيمات دامين و... دارد.

جمع‌بندي‌
كدام يك از اين سرويس‌ها بهتر است؟ به طور كلي، Google Apps for your domain برتر از رقيب خود است. اين برنامه داراي ايميل برتر و مديريت سايت بهتري است و يك تقويم گروهي دارد؛ يك جزء مهم براي اجراي كسب وكارهاي كوچك و همان چيزي‌كه office live فاقد آن است.

به هر حال اگر بيشتر دنبال يك سرويس رايگان هستيد كه ابزارهاي عالي براي ايجاد وب سايت دارد، office live را انتخاب خواهيد كرد.

حقيقت اين است كه نمي‌توانيد يك چيز رايگان را شكست دهيد. بنابراين هر كدام از سايت‌ها را كه انتخاب كنيد، در نهايت برنده خواهيد بود.

مشخصات جديدترين استاندارد LAN بي‌سيم، يعني 802.11n هنوز به تصويب نهايي نرسيده است، اما اين امر مانع آن نمي‌شود كه سازندگان سيستم‌هاي الكترونيكي محصولاتي براساس نسخه‌هاي اوليه اين استاندارد ارائه نكنند. آيا اين استاندارد جديد ارزش ريسك كردن را دارد؟ اگر انتظار داريد تجربيات شما در زمينه بي‌سيم آسان، قابل اعتماد و سازگار باشد، مي‌توانيد از نتايج اعلام شده آزمايش‌هاي eWEEK استفاده كنيد.

در مشخصات استاندارد 802.11n، نرخ بيت بسيار بالاتر از 100Mbps در نظر گرفته شده است. و اين براي كاربراني كه اشتهاي آن‌ها براي عملكرد بهتر سيري‌ناپذير است، تا حدودي وسوسه‌انگيز به نظر مي‌آيد. اما محصولاتي كه براساس نسخه‌هاي اوليه اين استاندارد تهيه شده‌اند، ممكن است با محصولاتي كه براساس استاندارد نهايي ساخته خواهند شد، قابل مقايسه نباشند. اين امر بدان معني است كه با ارائه محصولات واقعي و نهايي اين استاندارد، بايد شاهد افزايش چشمگير يا حتي تغيير و تكامل همه جانبه در آن باشيم؛ كه ممكن است روزي در سال آينده باشد!

ماه گذشته شركت‌هاي Atheros و Broadcom طي يك اعلاميه مشترك بيان داشتند محصولاتي كه از چيپ‌ست‌هاي بي‌سيم آن‌ها استفاده مي‌كنند، مي‌توانند با هم كار كنند. اين چيپ‌ست‌ها براساس نسخه اوليه طرح پيشنهادي استاندارد 802.11n ساخته شده است. بعد از اين اعلام، eWEEK تصميم گرفت اين ادعا را بيازمايد.

آزمايش‌ها نشان مي‌دهند كه محصولاتي كه از چيپ‌ست‌هاي شركت‌هاي مختلف استفاده مي‌كنند، مي‌توانند با يكديگر كار كنند، ولي اين كاركرد متقابل به آساني به دست نمي‌آيد و چندان هم ثابت و قابل اعتماد نيست. بهترين توصيه براي خريداران اين محصولات، اعم از شركت‌ها و هم كاربران، يك چيز است: از محصولات كارخانه‌هاي مختلف استفاده نكنيد. از سوي ديگر، بعد از ارائه اين محصولات در بهار امسال، شاهد تكامل و تطبيق سريع اين سخت‌افزارها هستيم.

توان انتقال اطلاعات رمزگذاري نشده

شكل 1

براي انجام آزمايش‌ها چهار سيستم سخت‌افزاري مورد استفاده قرار گرفتند. اين سخت‌افزارها با استفاده از چيپ‌ست‌هاي سه شركت ساخته شده‌اند كه اين شركت‌ها هم اكنون محصولاتي براساس استانداردهاي اوليه802.11n به بازار ارائه مي‌كنند:

1 - مسيرياب
 (RangeMax Next Wireless Router-Gigabit Edition (WNR854T و كارت شبكه (RangeMax Next Wireless Network Adaptor-Gigabit Edition (WNRS11T كه براساس فناوري TopDOg شركت Marvell طراحي و ساخته شده‌اند.

2 - مسيرياب (4-Belkin N1 Wireless Router (FSD8231 و كارت شبكه (Belkin N1 Notebook Card (FSD8011 كه از چيپ‌ست Communications Xspan شركت Atheros ساخته شده است.

3 - مسيرياب و نقطه دسترسي (Buffalo Technology's Nfiniti Wireless-N Router & Access (WZR-G300N و كارت شبكه (Buffalo Technology's Nfiniti Wireless-N Notebook Adaptor (WLI-CB-G300N كه از چيپ‌ست Buffalo Intensi-fi شركت Broadcom استفاده مي‌كند.


4 - مسيرياب (Linksys Wireless-N Broadband Router (WRT 300N و كارت شبكه (Linksys Wireless-N Broadbound Notebook Adaptor (WLI-CB-G300N كه هر دو براساس چيپ‌ست Linksys شركت Broadcom ساخته شده‌اند. در زمان انجام آزمايش‌ها Linksys ميان‌افزار مسيرياب را به نسخه 193.3 ارتقا داده بود. بنابراين عملكرد اين سيستم در فواصل دور اندكي بهبود نشان مي‌داد.

آزمايش‌يك نشان داد كه در فواصل نزديك محصولات Netgear داراي بيشترين ميزان بيت است. يعني ميزان بيت واقعي آن به 130Mbps هم مي‌رسد. اما وقتي كاربر شروع به دور شدن از سرور مي‌كند، عملكرد آن به‌ طور قابل ملاحظه‌اي دچار افت مي‌شود. (شكل 1) . زوج Belkin هم در فواصل دور عملكرد خوبي ندارد و در فواصل نزديك هم نتوانستيم به مرز 100Mbps دست پيدا كنيم. هر دو محصول Linksys و Buffalo هم كه براساس چيپ‌ست‌هاي شركت Broadcom ساخته شده‌اند، به راحتي با سرعت‌هاي بالا با همديگر كار مي‌كنند.

توصيه ما به كاربراني كه مي‌خواهند از محصولات گوناگوني كه براساس استاندارد 802.11n ساخته شده‌اند، استفاده كنند، اين است كه در حد امكان از محصولات يك شركت استفاده كنند. به نظر مي‌رسد كه سخت‌افزارهايBroadcom بيشتر از ساير محصولات از خود سازگاري نشان مي‌دهند. به ويژه كاربران بايد توجه داشته باشند كه نسخه درايو، ميان‌افزار كلاينت و مسيرياب شبكه يكسان باشند. البته دستيابي به اين امر قدري دشوار است؛ زيراBuffalo و Linksys از ويرايش‌هاي مختلفي براي نرم‌افزار مسيرياب شبكه استفاده مي‌كنند. در محصولاتي كه ما مورد آزمايش قرار داده بوديم به اين نتيجه رسيديم كه Buffalo از يك درايو جديدتر براي كاربر استفاده مي‌كند. در حالي‌كه نرم‌افزاري كه Linksys براي مسيرياب به كار مي‌برد، جديدتر است.

جدول سازگاري محصولات

شكل 2

همانطور كه در اعلاميه مشترك Atheros و Broadcom عنوان شده است، محصولات آن‌ها مي‌توانند در سرعت‌هاي بالا با يكديگر كار كنند، (شكل 2). هرچند اين سازگاري تنها بين زوج‌هاي معيني وجود دارد. با اتصال كارت شبكهAtheros به هر يك از مسيرياب‌هاي Broadcom و آزمايش اين شبكه به نتايج قابل قبولي مي‌‌رسيم:
در حدود70 تا90 Hbps. هرچند اين ميزان نرخ بيت كمتر از مقداري است كه در آن اعلاميه مشترك عنوان شده است،  باز هم براي ما قابل قبول است.

استفاده از كارت شبكه Broadcom و مسيريابي Belkin خود قضيه ديگري است. برخلاف اين واقعيت كه سرعت انتقال بايد حول و حوش 300Mbps باشد، متأسفانه تحت اين شرايط شاهد عملكرد ضعفي (كمتر از 20Mbps)هستيم.

محصولات شركت Marvell در كار با ساير محصولات در سرعت‌هاي بالا‌ از خود سازگاري زياد نشان نداد. حداكثر سرعت در اين شرايط به حداكثر سرعت پيش‌بيني شده در استاندارد 802.11g، يعني 54Mbps مي‌رسد. در شرايط كار عادي هم اين سيستم عملكردي مشابه شرايط كار عادي استاندارد 802.11g دارد (يعني در حدود 22 Mbps تا 20).

Netgear داراي دو خط توليد مختلف است كه هر يك براساس نسخه‌هاي اوليه متفاوتي از استاندارد 802.11n، محصولات خود را توليد مي‌كنند (با استفاده از سخت‌افزارهاي Marvell و Broadcom) اين محصولات مختلف نمي‌توانند با سرعت‌هاي بالا با يكديگر كار كنند. مصرف‌كنندگاني كه از سخت‌افزارهاي ساخت شركت Netgearاستفاده مي‌كنند بايد دقت داشته باشند كه كارت شبكه و مسيرياب آ‌ن‌ها بتواند با سرعت‌هاي زياد با هم كار كند. محصولاتي از Netgear كه نام آن‌ها با حرف T ختم مي‌شود، بيانگر محصولات سازگار با Marvell است و آن‌هايي كه نام آن‌ها به حرف B ختم مي‌شود، محصولات سازگار با Broadcom را نشان مي‌دهد.

بنا به گفته David Henry، مدير بازرگاني شركت Netgear در بخش محصولات مربوط به مشتري، مهندسان اين  شركت برنامه‌اي براي كاركرد متقابل بين محصولات توليدي اين شركت در آزمايشگاه درنظر گرفته‌اند و هم اكنون مشغول انجام اصلاحات و تنظيمات نهايي روي آن هستند تا سرعت كاركرد متقابل را بهبود بخشند. اگرچه ما نتوانستيم روي وب‌سايت اين شركت به اين برنامه اصلاح شده دست  پيدا  كنيم، اما انتظار داريم برنامه ارتقا يافته تا حداكثر يك ماه ديگر روي وب‌سايت شركت قرار گيرد.

سازگاري با استانداردهاي قديمي‌تر
محصولاتي كه براساس نسخه‌هاي اوليه استاندارد 802.11n ساخته شده‌اند و نيز محصولاتي كه براساس نسخه اصلي تهيه خواهند شد، احتمالاً به همراه سيستم‌هاي قديمي‌تر موجود، كه براساس استاندارد 802.11g ساخته شده‌اند و داراي گواهي واي‌فاي هستند، به كار خواهند رفت. در اين‌جا سازگاري و امكان كاركرد متقابل مسيرياب‌ها و كارت‌هاي شبكه ساخته شده براساس نسخه اوليه استاندارد 802.11n با محصولات قديمي‌تر مبتني بر استاندارد 802.11g را مورد آزمايش قرار خواهيم داد.

در اين مجموعه آزمايش‌ها تمام مسيرياب‌هايي كه برپايه استاندارد 802.11n تهيه شده‌اند را با كارت شبكه Intel Pro/Wireless 3945ABG كه در مجموعه آزمايشي Lenovo Group ThinkPad T60S در اختيار داريم، آزمايش مي‌كنيم. همچنين تمام كارت‌هاي شبكه كه براساس نسخه اوليه استاندارد 802.11n ساخته شده‌اند را با مسيرياب Cisco Aironet 1200 accell point مي‌آزماييم. در هر آزمايش پارامترهاي زير را اندازه مي‌گيريم: حداكثر نرخ بيت، عملكرد با افزايش فاصله و امكان رمز كردن داده.

وقتي از مسيرياب‌هاي مبتني بر استاندارد 802.00g به همراه كارت‌هاي شبكه استانداردهاي اوليه 802.11n  استفاده شود، عملكرد در مسافت‌هاي طولاني نسبت به وقتي كه شبكه تماماً از اجزاي 802.11g ساخته شده  است، به ميزان غيرقابل انكاري بهبود مي‌يابد.

در آزمايشي كه در فاصله 95 فوت با مسيرياب سيسكو به همراه كارت شبكه اينتل انجام داديم، در بهترين شرايط توانستيم به نرخ بيت 3.3Mbps دست پيدا كنيم. ولي با به كاربردن كارت‌هاي شبكه مختلف كه براساس نسخه‌هاي اوليه استاندارد 802.11n تهيه شده بودند، به همراه مسيرياب سيسكو در همان فاصله، عملكرد كلي به ميزان سه تا چهار برابر بهبود يافت.

نرخ بيت مربوط به كارت شبكه Linksys در اين آزمايش برابر 3.3Mbps بود. با استفاده از كارت شبكه Belkin ميزان نرخ بيت به 15Mbps ارتقا يافت. (عملكرد كارت‌هاي شبكه Buffalo و Netgear در بين اين دو قرار داشت).

وقتي مسيرياب‌هاي 802.11n را با كارت شبكه 208.11g به كار مي‌بريم، دامنه عملكرد ارتقا مي‌يابد، ولي تحت اين شرايط با يك مشكل جدي روبه‌رو هستيم. وقتي كارت شبكه اينتل را به همراه مسيرياب‌هاي Links ،Buffalo وNetgear به كار ببريم، تحت شرايطي خاص، پهناي باند به ميزان غيرقابل پيش‌بيني كاهش مي‌يابد. يعني وقتي انتظار داريم 22Mbps باشد، به 6Mbps مي‌رسد.

بعداً مشخص شد كه علت اين مسئله، ناسازگاري كارت شبكه Centrino با روشي است كه مسيرياب‌هايBroadcom براي ساختن كانال‌هاي 20MHZ، كه سيستم‌هاي استاندارد 802.11g از آن استفاده مي‌كنند، در كانال وسيع‌تر40MHZ به كار مي‌برد. در هر دو مسيرياب Broadcom، اين انتخاب را داشتيم كه كانال باريك را در نيمه بالا يا پايين كانال وسيع قرار دهيم (اگر شماره 7 را به كانال وسيع نسبت دهيم، كانال باريك مي‌تواند شماره 5 يا 9 باشد).

در حين آزمايش دريافتيم كه سازگاري مسيرياب‌هاي استاندارد 802.11n با كارت شبكه قديمي‌تر Centrino، با تخصيص كانال باريك به نيمه بالا، كمتر مي‌شود. بنابراين اعداد و ارقامي كه در اين‌جا آورده خواهد شد، براي حالتي است كه كانال باريك به نيمه پايين اختصاص داده شده است.

در محصولات هر دو شركت Belkin و Netgear، كانال باريك به همان شماره كانال پهن اختصاص داده شده است. بنابراين نتوانستيم علت عملكرد دقيق Netgear را بيابيم و همچنان مشغول بررسي اين مسئله هستيم.

نمايندگي شركت D-link مي‌گويد آن‌ها نيز وقتي در آزمايشگاه‌هاي خود كارت شبكه اينتل را با مسيرياب‌هايAtheros به كار مي‌بردند، به مشكل مشابهي برخوردند. آن‌ها سپس اعلام كردند با ارتقاي نرم‌افزاري به آخرين درايور Centrino مشكل حل شد. اما با يك بررسي معلوم شد كه در ما در آزمايش‌‌هاي خود از آخرين نسخه اين درايور استفاده كرده بوديم (يعني ويرايش 3.1.1.10 كه در وب‌سايت اينتل و Lenovo قرار داشت).

توان انتقال اطلاعات رمزگذاري شده با استفاده از استاندارد AES

شكل 3

 احتمالاً مشكل تخصيص كانال تنها به كارت شبكه Centrino اختصاص دارد؛ زيرا وقتي كارت شبكه D-Link DWL-650 802.11g را به كار برديم، مشكلي مشاهده نكرديم. در حال حاضر امر مسلم اين است كه در آينده شرايط متفاوت خواهد بود.

داده بيشتر؛ امنيت بالاتر
اكنون كه به توانايي انتقال حجم زيادي از اطلاعات در زماني كوتاه دست يافتيم، مي‌خواهيم قابليت رمزنگاري اطلاعات را توسط تجهيزات سخت‌افزاري بررسي كنيم.

ما تمام بخش‌هاي بي‌سيم را با استفاده از Wi-Fi Protected Access2) WPA2) كه از استاندارد رمزنگاري AES (استاندارد رمزنگاري پيشرفته) استفاده مي‌كند، تجهيز كرديم.

هر زوج از محصولات را در همان فاصله‌هايي كه براي اندازه‌گيري نرخ بيت مورد آزمايش قرار داده بوديم، مجدداً  آزمايش كرديم. چون تنها نتايج با سرعت‌هاي بالا براي ما مهم است، تنها نتايج اندازه‌گيري در فاصله چهل فوت را آورده‌ايم (شكل 3).

عملكرد زوج Netgear بيش از همه در اثر رمزنگاري كاهش يافت. نرخ بيت به خاطر رمزنگاري به ميزان قابل توجه 23 درصد تقليل يافت (ولي به هر حال به نرخ جالب توجه 97.8Mbps رسيد). عملكرد زوج Belkin در اثر رمزنگاري چهارده درصد كاهش يافت و به 97Mbps رسيد. خصوصيات زوج Linksys تقريباً بدون تغيير باقي‌‌ماند.

عملكرد زوج Buffalo بعد از رمزنگاري حتي كمي بهبود يافت. هر چند به دليل نبود امكان پشتيباني كامل براي WPA2، نتايج آزمايش براي Buffalo بدتر شد. بنابراين ما محصولات Buffalo را با WPA كه از استاندارد AES استفاده مي‌كند، آزمايش كرديم. AES يك جزء اختياري از WPA اصلي است. در واقع الگوريتم رمزنگاري اصلي آن TKIP است).
 

توان کارکرد محصول Belkine در نسخه بتا و نهايي ميان‌افزار روتر و درايو کلاينت

شكل 4

WPA2 يك گزينه انتخابي براي مسيرياب‌هاي Buffalo Nfiniti نيست. همچنين ما نتوانستيم يك ارتباط كامل براي كارت شبكه Nfiniti (وقتي از ابزار پيكربندي بي‌‌سيم Client-Manager3 استفاده كرديم)، در يك شبكه با WPA2 ايجاد كنيم. گاهي، هنگامي كه از يك ابزار جانبي در ويندوزاكس‌پي استفاده مي‌كرديم (وقتي مسير WPA2 نصب شده بود)، مي‌توانستيم با يك شبكه كه از رمزنگاري Wpa2 استفاده مي‌كند، ارتباط برقرار كنيم. اما اين اتصال ممكن بود از يك شبكه به شبكه ديگر قطع شود و حتي نمي‌توان به كاركرد آن در همان شبكه هم اطمينان داشت.

شكل 5

در ابتدا ما اصلاً نتوانستيم عمليات رمزنگاري را روي مسيرياب شبكه Belkin N1 فعال كنيم. در گفت‌وگو با نمايندگان آن شركت، متوجه شديم كه در ساختار N1 يك مشكل عمده وجود دارد: وقتي مسيرياب طوري تنظيم مي‌شود كه هر يك از الگوريتم‌هاي رمزنگاري AES يا TKIP را پشتيباني كند، كاربر شبكه نمي‌تواند تشخيص دهد كه شبكه در وضعيت رمزنگاري قرار دارد و بنابراين مي‌كوشد بدون انجام هيچ‌گونه عمليات رمزنگاري به شبكه متصل شود.

هر چند اين مسئله، مشكل ما در انجام آزمايش‌هايمان نبود، در واقع در پايان، نرم‌افزار مسيرياب را دوباره نصب كرديم، تا عمليات رمزنگاري به‌طور صحيح انجام شود.

نگاهي به آينده
استاندارد 802.11n در حال تكامل است و كارهاي زيادي براي ارتقاي عملكرد متقابل بين سخت افزارهاي ساخته‌شده براساس نسخه‌هاي اوليه اين استاندارد، در حال انجام است.
 
در طول چند ماه آينده، استفاده‌كنندگان از نسخه‌هاي اوليه اين استاندارد، مي‌توانند با مراجعه به وب‌سايت شركت‌هاي سازنده، نسخه‌هاي جديد، درايور كلاينت‌ها و ميان‌افزار مسيرياب‌ها را پيدا كنند.

شكل 6

همچنين اين دسته از كاربران بايد توجه ويژه‌اي به كدها داشته باشند؛ چرا كه عملكرد متقابل، نرخ بيت و عملكرد در فاصله‌هاي زياد وابستگي زيادي به ارتقاي كدهاي استفاده شده در هر دو بخش كاربر و مسيرياب دارد.

تقريباً در پايان زمان انجام آزمايش‌هايمان، شركت Belkin نسخه بتاي درايور كلاينت (ويرايش 6.0.0.193) و ميان‌افزار مسيرياب (1.01.17) را در اختيار ما قرار داد. با استفاده از اين ويرايش جديد، عملكرد در فواصل كوتاه كمي بهبود يافت؛ تقريباً شش درصد ارتقا يافت و به 105Mbps در 40 فوت رسيد.

اما در فاصله‌هاي دورتر، عملكرد سيستم به ميزان چشمگيري بهتر شد؛ تقريباً 175 درصد بهتر شد و به 31Mbps رسيد. (شكل 4)

نتايج عملكرد متقابل با استفاده از اين كد بتا، به ميزان چشمگيري تغيير كرد: در بعضي موارد بهتر شد و در ساير موارد (خيلي) بدتر شد.

با استفاده از كد بتا براي مسيرياب شبكه Belkin N1 و هر دو كارت شبكه Broadcom در بخش كاربران شبكه، نرخ بيت به مقدار 120Mbps رسيد، ولي اين عملكرد خيلي متغير و غيرقابل اطمينان بود.

ضمن بررسي نرم‌افزار كارت شبكه، مشاهده كرديم كه نرخ بيت از 54Mbps به 300Mbps افزايش مي‌يافت و سپس مجدداً كاهش مي‌يافت. اين پديده در شرايطي اتفاق مي‌افتاد كه لپ‌تاپ در نزديكي مسيرياب قرار داشت و هيچ منبع تداخلي توسط تحليلگر طيف تشخيص داده نشد. بسته به كانالي كه لينك اتصال را روي آن قرار دهيم، تنها مي‌ توان به سرعت 7Mbps  دست يافت يا اين‌كه اصلاً نمي‌توان داده را منتقل كرد.

شكل 7

در مرحله بعد، كارت شبكه ارتقا يافته Belkin را به مسيرياب Linksys متصل كرديم. در اين شرايط مشاهده كرديم كه نرخ بيت از 87.6Mbps به 67Mbps رسيد. (البته اين نتيجه مطلوب نيست، اما بهتر از حالتي است كه بخواهيم كاربر را به مسيرياب Buffalo Nfiniti متصل كنيم).

در آن مورد ماشين كاربر به طور دائم از شرايط نامساعد خبر مي‌داد و NDIS (مشخصات درايور واسط شبكه) خطا مي‌داد.

به محض اين‌كه آزمايش ما به اتمام رسيد، Linksys درايور بروز شده نسخه 4.80.28.2 را در اختيار قرار داد. اين نسخه جديد عملكرد را ارتقا مي‌داد و قابليت كاركرد واي‌فاي را در سمت كاربر ايجاد مي‌كرد. با اين نسخه جديد Linksys قادر بود از الگوريتم‌هاي WPA/WPA2 جهت رمزنگاري استفاده كند.

در اوايل ماه جولاي Buffalo نسخه جديد نرم‌افزار Nfiniti را منتشر كرده بود، ولي قبل از آن‌كه ما بتوانيم آن‌را آزمايش كنيم، اين شركت اين نسخه جديد را از روي وب‌سايت خود حذف كرد.